1. Het Politieke Schijnproces in Vlaanderen tegen Stefan Wijkamp en Joop Glimmerveen

Op zaterdag 10 maart 2007 organiseerde Blood & Honour Nederland en Vlaanderen – Traditional een SS-Memorial op de Duitse militaire begraafplaats in Lommel in België, waarbij bijna 200 kameraden en kameraadskes aanwezig waren. Tot de sprekers behoorden Stefan Wijkamp en Joop Glimmerveen. Tegen beiden werd door de Belgische justitie vervolging ingesteld. Volgens een schrijven van de Belgische aan de Nederlandse autoriteiten spitste Glimmerveen zijn rede toe op de aanwezigheid van vreemdelingen en de verheerlijking van het nazisme. Waar de rede van Wijkamp zich volgens de Belgische justitiële autoriteiten op toespitste, is niet bekend, maar dat zal wel op hetzelfde zijn geweest.

In eerste instantie werden Stefan Wijkamp en Joop Glimmerveen op verzoek van de Belgische justitie verhoord op Nederlandse politiebureau´s. Wijkamp weigerde een verklaring af te leggen en Glimmerveen beperkte zich tot het al dan niet antwoord geven op vragen uit een uit België afkomstige vragen-lijst. Daar werd de Belgische justitie niet veel wijzer van en het vraag- en antwoordspel was af en toe lachwekkend. Zo maakte hij naar aanleiding van een der vragen bekend, dat hij lid is van de Nederlandse Vereniging tot Bescherming van Dieren en op de daarop volgende vraag wat die vereniging dan deed, antwoordde hij: dieren beschermen, hoop ik.

De hieronder weergegeven samenvatting van de redevoeringen bevat geen letterlijke weergave van de gezegdes, wel de meest in het oog springende thema”s, aldus de samenstellers.

De redevoeringen van Wijkamp en Glimmerveen telden respectievelijk 1428 en 1474 woorden, terwijl de samenvattingen die twee politieambtenaren in burger daarvan hadden gemaakt respectievelijk 98 en 139 woorden telden, zodat van de redevoering van Wijkamp slechts zeven procent en van de rede-voering van Glimmerveen nog geen tien procent werd weergegeven. Hoewel er door zeker drie jour-nalisten filmopnamen werden gemaakt, werden Wijkamp en Glimmerveen enkel en alleen vervolgd en veroordeeld op basis van die samenvattingen die bovendien zodanig waren, dat een geheel verkeerde voorstelling van zaken werd gegeven. Met andere woorden: beide kameraden werden veroordeeld op grond van totaal met de werkelijkheid in strijd zijnde gegevens.

De samenvatting van de redevoering van Stefan Wijkamp luidt als volgt:

Betrokkene herdacht tijdens zijn toespraak hun gevallen kameraden, welke uit idealisme hun bloed hadden gegeven voor de goede zaak.

Het was maar door onder meer problemen met de toevoer van brandstof, wapens en munitie, dat de Duitse soldaten de oorlog hadden verloren. De wereld zou er dixit spreker dan heel anders hebben uitgezien; er zou Nederland veel problemen zijn bespaard gebleven. Er zou geen sprake zijn geweest van asielzoekers, homohuwelijken, adoptie …

Hij verheerlijkte het nazisme en verketterde de democratie.

Steeds volgens spreker verwijten tegenstanders hen van in het verleden te leven, doch spoedig zullen de tegenstanders verleden tijd zijn.

Commentaar:

De gevallen soldaten die Blood & Honour Traditional die dag herdacht, waren soldaten die voor het allergrootste deel in de idealen van het nationaalsocialisme geloofden. Uit onderzoek tijdens de Twee-de Wereldoorlog is gebleken, dat gevangengenomen Duitse soldaten voor het merendeel grote be-wondering voor de Führer hadden, zodat het vaststaat dat dat ook met de gevallenen die werden herdacht, het geval was. Bovendien is het zo, dat na de aanslag op de Führer op 20 juli 1944 de ge-wone militaire groet in de Duitse Wehrmacht werd vervangen door de (Groot-)Duitse groet als blijk van trouw aan de grootste Duitser aller tijden. En die groet werd dus ook gebracht door het grootste deel van de op de erebegraafplaats ter aarde gestelde gevallen Duitse soldaten. De tegenstanders van het nationaalsocialisme hebben deze gevallen strijders, die zeker voor een groot deel gesneuveld zijn na de invoering van de Duitse groet, na de oorlog begraven op militaire begraafplaatsen. Militaire be-graafplaatsen zijn erebegraafplaatsen, zodat het logisch is dat je deze helden die voor het voortbe-staan van het Duitse volk en het voorbeeldloze sociale stelsel dat gedurende het bewind van het na-tionaalsocialisme werd opgebouwd, hun leven hebben geofferd, eer betoond en dat eerbetoon breng je logischerwijze en ook uit overwegingen van ethiek op de manier, zoals zij dat zouden willen. Met andere woorden: onder andere door het brengen van de Duitse groet. Wijkamp stelde dus in de eerste weergegeven alinea’s slechts vast, wat in feite algemeen bekend is of bekend zou kunnen en moeten zijn. Ook wat hij vaststelt in de eerste zin van de tweede alinea, staat onomstotelijk vast. Daar is elke militaire historicus het wel over eens. Stefan Wijkamp heeft onder meer letterlijk gezegd: “Die mentali-teit (van strijdbaarheid en onverzettelijkheid tot het bittere einde) heeft de Duitse soldaat tot de beste soldaat ter wereld gemaakt. En daar zijn zelfs onze vijanden het over eens. Die mentaliteit heeft hen onsterfelijk gemaakt en daarom kan ik met een gerust hart zeggen: die Deutschen Soldaten waren zweifelsohne die besten Soldaten der Welt und haben alles gegeben.” Daarvoor werd door de aanwe-zigen terecht geapplaudisseerd en ieder die op de hoogte is, weet dat die zin slechts een uiting is van wat militair-historisch onomstotelijk vaststaat. Zijn constatering in de volgende zin, dat de wereld er na een Duitse overwinning heel anders zou hebben uitgezien, ligt voor de hand en is wat de Duitsers noemen een Binsenwahrheit. De zin levert net als het voorafgaande niets strafbaars op. Het is slechts een logische constatering die niemand kan weerleggen. En dat Nederland veel problemen zouden zijn bespaard, staat gewoon vast. Na een Duitse overwinning zou er beslist geen massa-immigratie naar Nederland en Europa zijn geweest uit Afrika, Voor-Azië enzovoorts, enzovoorts. En wat voor giganti-sche problemen die opzettelijk gecreëerde multiraciale samenleving alleen al veroorzaakt, kunnen we sedert ongeveer het jaar 2002 dagelijks in de krant lezen of op de televisie zien en horen.

Dat Wijkamp het nazisme – een scheldwoord – verheerlijkte is niet juist. Hij verheerlijkte het nationaal-socialisme en dat is zijn onvervreemdbaar recht, zeker binnen een stelsel dat zich altijd zo beroept op zijn waarborging van het recht op vrije meningsuiting. Bovendien kan dat standpunt van hem met on-telbare bewijzen worden gestaafd. Overigens blijkt uit de geproduceerde zin van de politieambtenaren helemaal niets wat hun conclusie kan staven. Het is slechts de mening van twee ambtenaren waarbij elk bewijs ontbreekt! En wat er strafbaar zou kunnen zijn aan de constatering dat onze tegenstanders beweren dat wij in het verleden leven, maar dat zij spoedig verleden tijd zullen zijn, is een raadsel dat zelfs onze tegenstanders niet zullen kunnen oplossen.

Stefan Wijkamp werd er ook nog van beschuldigd, dat hij zijn rede had besloten met Heil Hitler, maar uit de gefilmde opname van zijn rede blijkt, dat hij zijn toespraak besloot met: “Bedankt voor uw aan-dacht.” Neutraler en ”netter” kan niet en waarschijnlijk is dat zelfs in België niet strafbaar.

De samenvatting van de redevoering van Joop Glimmerveen luidt als volgt:

Betrokkene had het tijdens zijn toespraak onder meer over het feit dat hij in het verleden was aange-vallen door ‘linkse ratten’ en dat hij zich bij deze gelegenheid ternauwernood in veiligheid had weten te brengen.

Hij hekelde onder meer de dubbele nationaliteit in Nederland en de Nederlandse regering welke vol-gens hem vol zat met Turken en Marokkanen. De Nederlanders in de regering zijn volgens hem waar-schijnlijk homo’s.

Hij had het tijdens zijn toespraak onder meer over het Groot Germaanse rijk, wat volgens hem een pa-radijs zal zijn.

Hij toonde leedvermaak met linkse tegenmanifestanten waartegen door de politie was opgetreden in het Nederlandse UITGEEST op 03/02/07.

Hij had het in zijn toespraak onder meer over het terechtstellen en verdelgen in Nederland van 10.000 politiekers, 10.000 maatschappelijke of welzijnswerkers, twee miljoen vreemdelingen, en het feit dat Nederland er dan heel anders zou uitzien.

Commentaar:

Uit de toespraak werd van het gedeelte, dat gewijd was aan hetgeen in de Tweede Wereldoorlog was gebeurd en wat de Duitse Wehrmacht en de Waffen-v hebben gepresteerd en het eerbetoon aan deze strijders voor het behoud van Europa en zijn volkeren, helemaal niets genoteerd en bevatte dus blijkbaar niets, wat volgens de ambtenaren tot vervolging zou kunnen leiden. Dat zou dan ook voor de toespraak van Wijkamp moeten gelden, maar daar werd juist wel bijna de gehele samenvatting be-steed aan hetgeen hij aan die voor Europa catastrofaal afgelopen wereldstrijd heeft gezegd!

In het politieke gedeelte heeft Glimmerveen geconstateerd, dat de Nederlandse overheid, na eerst de indruk te hebben gewekt de multiraciale chaos hardhandig aan te zullen gaan pakken, nu weer ge-woon doorgaat met de verdere uitbouw van de multiraciale chaos. Iedereen kan dat zelf constateren uit hetgeen de laatste jaren in dag- en weekbladen over dit heden ten dage meest besproken politieke onderwerp is geschreven. Niet gezegd werd, dat het Nederlandse kabinet vol zit met Turken en Ma-rokkanen. Er werd alleen onder andere vastgesteld, dat er één Turkse en één Marokkaan in het kabi-net zit. Er is niet gezegd, dat de Nederlanders in de regering waarschijnlijk homo’s zijn. Er is gezegd dat het veelal homo’s en lesbiennes zijn. Iets wat algemeen bekend is. En hij heeft ook gezegd dat hij ertegen is dat homo’s en lesbiennes in de regering zitten, maar ook dat is in Nederland niet straf-baar. Er zijn ook ambtenaren in Nederland die homo’s en lesbiennes niet in het huwelijk willen verbin-den en die zijn ook niet strafbaar. Bovendien wist de rechter niet dat Glimmerveen dat gezegd heeft, want dat is niet opgeschreven door de twee politieambtenaren.

Met andere woorden: er zijn in de toespraak gewoon feiten geconstateerd die iedereen die politieke en maatschappelijke belangstelling heeft, kan constateren. De dubbele nationaliteit in Nederland werd helemaal niet gehekeld. Daar is spreker uiteraard tegen – wie eigenlijk niet, behalve de dwazen die ons “regeren” – maar in de toespraak heeft Glimmerveen daarover met geen woord gerept! Overi-gens is ook dat in Nederland niet strafbaar. In hun verslag maakten de twee Vlaamse politiemensen ook een tweetal veelzeggende freudiaanse vergissingen.

De eerste is, dat zij beweren dat Glimmerveen het had over linkse ratten. Het is duidelijk, dat zij zelf deze linkse tegendemonstranten als linkse ratten beschouwen, anders zou je dat niet zo opschrijven, want Glimmerveen heeft die woorden niet gebruikt en bij herhaling gesproken over antifascisten. Ook dat in de samenvatting linkse ratten schuin werd gedrukt, spreekt boekdelen. Het lijkt er sterk op, dat hier sprake is van een obsessie van de twee politieambtenaren!

Dat spreker leedvermaak toonde met de linkse tegenstanders waartegen de politie was opgetreden in Uitgeest op 3 februari 2007 is waar. Alleen: De politie had moeten optreden, maar deed dat niet. Daar-op hebben een aantal leden van Blood & Honour Nederland – Traditional met gepast geweld ter be-scherming van de aanwezigen op een vergadering of bijeenkomst van de Nationalistische Volks Be-weging de linkse ordeverstoorders verjaagd. Maar wat is er strafbaar aan leedvermaak als linkse te-gendemonstranten door de politie in elkaar worden geslagen. Niets uiteraard. En dat Joop Glim-merveen leedvermaak had, is logisch, want tussen 1977 en 1982 zijn hij en een paar van zijn toenma-lige partijgenoten bij drie gelegenheden door links geweld ternauwernood aan de dood ontsnapt. Der-halve heeft hij ervan genoten, dat de linkse activisten van de straat werden geslagen door Blood & Ho-nour Nederland – Traditional. Hierbij maakten de opstellers van de samenvatting de tweede freudiaan-se vergissing, namelijk dat volgens hen de politie de tegendemonstranten hadden verjaagd. Blijkbaar vinden de twee Vlaamse politiemensen, net als wij overigens, dat de politie de linkse ordeverstoor-ders had moeten verjagen.

Inderdaad heeft Glimmerveen gesproken over het streven naar een Groot Germaans Rijk, dat wil zeg-gen naar het aaneensluiten van de zes Germaanse volkeren in Europa. Dat is een heel legitiem poli-tiek doel en komt zeker niet voor strafvervolging in aanmerking. Eén van de kenmerken van de we-reldgeschiedenis is tot aan de dag van vandaag toe, dat kleinere eenheden zich, al dan niet gedwon-gen, aaneensluiten tot grotere eenheden. Na de Tweede Wereldoorlog hebben Nederland, België en Luxemburg zich aaneengesloten tot de Benelux, daarmee voor een deel de situatie herstellende uit de tijd dat de lage landen nog deel uitmaakten van het toenmalige Duitse Rijk en waarbinnen zij uiteinde-lijk bijna geheel deel uitmaakten van de Bourgondische Kreits. Ook het huidige Nederland is ontstaan uit de aaneensluiting via de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden van oorspronkelijk onafhan-kelike gewesten. En heden ten dage kennen we onder andere nog in de wereld monstruositeiten als de Europese Unie en de Verenigde Staten van Amerika, wier vereniging voor een deel met wapenge-weld en via moordpartijen werd afgedwongen op de wijze waarop die Verenigde Staten nu in Afghani-stan huishouden met behulp van de Nederlandse regering. Verder heeft Glimmerveen helemaal niet gezegd dat hij 10.000 politiekers en 10.000 maatschappelijke of welzijnswerkers wil terechtstellen en dat hij twee miljoen vreemdelingen wil verdelgen. Er is letterlijk gezegd: “Als in uiterst korte tijd drie miljoen allochtonen ons land zouden verlaten en tienduizend politici zouden worden terechtgesteld en tienduizend zogenaamde maatschappelijke werkers en opbouwwerkers, de zogenaamde goedmen-sen, zouden zijn terechtgesteld en tien à twintigduizend zware criminelen zouden worden terechtge-steld, dan zou Nederland in korte tijd omgetoverd kunnen zijn in een paradijs op aarde ….“ Hier stelt spreker slechts vast dat indien dat zou gebeuren, het een zegen voor ons land zou zijn en niet dat hij zelf actief daartoe over wil gaan. Toegegeven, het is puur toeval dat hij zouden in plaats van zullen heeft gezegd, maar daar heeft de rechter niets mee te maken. Die weet dat niet en moet zich houden aan de vaststelbare feiten en niet aan wat hij gelooft, wat de spreker heeft bedoeld. En hij moet zich al helemaal niet baseren op de onzin die twee politieambtenaren op een achtermiddag hebben opge-schreven. Glimmerveen wordt hier beschuldigd van het willen plegen van genocide, dat wil zeggen van het stelselmatig willen vermoorden van twee miljoen vreemdelingen, terwijl hij slechts heeft ge-zegd, dat als drie miljoen vreemdelingen ons land zouden verlaten, dat een zegen voor ons volk zou zijn. Het is duidelijk, dat miljoenen Nederlanders er in hun hart net zo over denken als hij.

En dan wat in de rechtszaak steevast werd genoemd de Hitlergroet. In Nederland wordt je voor het brengen daarvan helemaal niet vervolgd. In 1983, na de mars door Rotterdam, werd Stewart Mor-daunt gearresteerd en bracht daarbij de groet met opgeheven arm. Hij heeft daar nooit meer iets over gehoord. In 1997, veertien jaar later, stond van Eite Homan en Joop Glimmerveen in alle grote dagbla-den een foto afgedrukt waarop zij de Germaanse groet brachten. Geen haan heeft erna gekraaid, ze-ker niet binnen het justitieapparaat.

Geen rechtspraak maar een politieke schijnvertoning

Afgezien van het gedeelte, dat aan het eerbetoon van onze gevallen strijders gewijd was, ging de redevoering van beide sprekers geheel over Nederlandse aangelegenheden en totaal niet over wat zich in België afspeelt. De redevoeringen zouden oorspronkelijk in Nederland op de Duitse erebe-graafplaats Ysselsteyn, waar ook gesneuvelde Nederlandse leden van de Waffen-vbegraven lig-gen, worden uitgesproken, maar met dreigen de openbare orde te verstoren van door wat Belgische politieambtenaren linkse ratten noemen en het slappe optreden van de Nederlandse overheid, moest naar Lommel worden uitgeweken. Als de redevoeringen op Ysselsteyn zouden zjjn gehouden, had het ook niet tot vervolging gekomen, want belangrijke gedeeltes van de redevoeringen zijn ook op de Ne-derlandse televisie uitgezonden en geen enkele instelling en geen enkele privé-persoon heeft in Ne-derland een aanklacht ingediend en de Nederlandse justitie is niet uit zich zelf tot vervolging overge-gaan.

De terechtzitting op woensdag 15 october 2008 voor de Correctionele Rechtbank te Hasselt was geen rechtspraak maar een politieke schijnvertoning die zo bar en boos was, dat Glimmerveen, die in Ne-derland ongeveer vijfentwintig terechtzittingen tegen kameraden en tegen hem zelf heeft meege-maakt, perplex stond. Zo iets schunnigs had hij nog niet meegemaakt. Het was een rotzooitje en een aanfluiting van begin tot eind. In het gerechtsgebouw was het een totale chaos. Jan en alleman kon ongestoord naar binnen en naar buiten lopen. Wijkamp en Glimmerveen hadden gemakkelijk met ma-chinepistolen naar binnen kunnen gaan en de hele rechtbank kunnen uitmoorden. De zaak tegen bei-den was zo “onbelangrijk”, dat zij diende voor wat kennelijk was een politierechter. Het zaaltje zat af-gestampt met mensen die voor moesten komen, veelal vergezeld van hun advocaten. De zaak tegen beide sprekers was dan wel zogenaamd onbelangrijk, maar politiek blijkbaar wel zo belangrijk dat de president van de rechtbank de zaak zelf behandelde. De officier van justitie had er zo met de pet naar gegooid, dat ze geen eis formuleerde en het aan de rechter overliet. Dat zou toch in Nederland niet kunnen gebeuren. Er zou gewoon geen zaak zijn geweest. Glimmerveen zag zich nog genoodzaakt aan de rechter uit te leggen, wat het verschil was tussen de verschillende groeten met opgeheven arm. Dat was knap moeilijk. De rechter merkte op, dat ze wel heel erg op elkaar leken en wat dan het verschil was. Glimmerveen antwoordde daarop, dat hij niet tot in details op de hoogte was van de we-reldbeschouwing van bij voorbeeld de Spaanse falangisten, maar dat je mag aannemen dat als de fa-langisten in Spanje de falangistengroet brengen, daar andere wereldbeschouwelijke opvattingen mee worden tot uiting gebracht dan waneer zijn geestverwanten en hij de Germaaanse groet brengen. De Hitlergroet ken ik niet, dus ik sta terecht voor een groet die ik niet heb gebracht, zij hij.

Uit alles bleek, dat een veroordeling van tevoren vaststond, want anders zou er niet zo met de pet naar zijn gegooid. Het leek er veel op dat het vonnis al voor de rechtszitting was opgesteld! Er werd in een krant ervan gesproken dat de straf van 100 euro een lichte straf was. Ja, dat is inderdaad een lichte straf en een bevestiging ervan dat het een zaak van niks betrof die tot grote hoogte werd opge-pept. Maar in het achterlijke rechtssysteem wat in België ook op het gebied van boetes heerst, bete-kent 100 euro boete, dat je 1100 euro moet betalen, waarbij dan nog bijkomende kosten komen die in Nederland ook ondenkbaar zijn. Het was zo’n ”lichte” straf omdat beide sprekers een blanco strafblad hadden. Ja, Wijkamp had dat, maar Glimmerveen had al vele veroordelingen achter de rug en de rechter wist dat, want de gegevens zijn in Nederland opgevraagd en dat doe je niet voor niets. Als Glimmerveen het gewild had, had hij waarschijnlijk zelfs een lagere boete gekregen dan Wijkamp. Op een gegeven moment vroeg de rechter aan Glimmerveen of hij nog achter zijn uitspraken stond. Ja, voor honderd procent, was zijn antwoord. Als je dat niet doet, krijg je een lichtere straf, want daarom wordt het gevraagd. Aan Wijkamp werd die vraag niet gesteld, want uit zijn betoog tijdens de rechtszit-ting bleek zelfs voor de rechter overduidelijk, dat die geen spijt had. Integendeel! Wat niet werd ge-vraagd, was hoe de financiële positie was van beide rechts-radicalen. In Nederland doet elke rechter dat om bij het vaststellen van boetes rekening te kunnen houden met de financiële positie van dege-nen die beboet worden.

Geconcludeerd kan worden, dat de gehele rechtszitting een zooitje was van begin tot eind en in alle opzichten. Dit alles had niets en niemendal met rechtspraak te maken en het vonnis was geheel geba-seerd op de onzin die de twee politieambtenaren hadden opgeschreven. Dat Wijkamp zijn rede niet besloten had met Heil Hitler en dat Glimmerveen ten onrechte werd beschuldigd van het willen ver-moorden van twee miljoen buitenlanders, werd dan ook volkomen geïgnoreerd.

2 Responses to 1. Het Politieke Schijnproces in Vlaanderen tegen Stefan Wijkamp en Joop Glimmerveen

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>